Göz takipli VR, kekemelik yaşayan bireylerin konuşma sırasındaki göz bakışı davranışlarını geliştirmesine yardımcı oldu

Arka Plan

Bakış kaçınması - akıcılık güçlüğü anlarında dinleyicinin yüzünden bakışı çevirme - kekemelik yaşayan bireyler arasında yaygın bir deneyimdir. Bu durum hem konuşmacıların hem de dinleyicilerin konuşmayı nasıl deneyimlediğini etkileyebilir; genellikle bireylerin değiştirmek istediği bir şeydir. Ne var ki bakış davranışını ölçmek geleneksel olarak harici video analizine ya da öznel klinisyen derecelendirmelerine dayanmıştır; her ikisi de zaman alıcı ve kesin değildir. VR başlıklara göz takibi sensörlerinin entegre edilmesiyle Walkom, bakış verilerini otomatik olarak yakalama ve bunu geri bildirim aracı olarak kullanma fırsatını gördü.

Araştırmacılar Ne Yaptı

Kekemelik yaşayan on iki yetişkin birkaç hafta arayla üç VR oturumu tamamladı; her oturum yaklaşık altı dakika sürdü. Eşleştirilmiş akıcı konuşmacılardan oluşan bir grup, temel karşılaştırma olarak aynı görevi tamamladı. VR sistemi, birleşik göz takibi özelliğine sahip ilk tüketici sınıfı başlıklardan biri olan Fove 0 kafa üstü ekranı kullandı. Her oturumda katılımcılar, Fove 0’ın göz takip cihazı bakış verilerini gerçek zamanlı olarak kaydederken bire bir konuşma senaryosunda sanal bir avatarla konuştu. Her oturumun ardından katılımcılara kendi bakış örüntülerinin görsel bir özeti gösterildi - nereye baktıkları, ne kadar süre baktıkları ve konuşma boyunca bakışlarının nasıl değiştiği. Öz bildirilen sıkıntı da birden fazla noktada ölçüldü.

Ne Buldular

Bakış verileri üç oturum boyunca belirgin değişimler ortaya koydu. Kekemelik yaşayan bireyler son oturumda avatarın yüzüne bakarak geçirdikleri süreyi anlamlı biçimde artırdı; toplam konuşma süresinin %48’inden %68’ine yükseldi. Arka duvara bakarak geçirilen süreyle ölçülen bakış kaçınması belirgin biçimde düştü; %17’den yalnızca %5’e indi. Göz kırpma sıklığı %31, göz kırpma süresi %41 azaldı; bu da sıklıkla kekemelik anlarına eşlik eden uzun süreli göz kapamalarında bir azalmaya işaret etmektedir. Öz bildirilen sıkıntı da oturumlar arasında azaldı. Akıcı kontroller tüm süreç boyunca nispeten stabil bakış örüntüleri sergiledi; kekemelik grubunun üç oturumdaki gelişim eğiliminden bu ayrışma, saf alışma etkilerinden ziyade gerçek bir davranışsal değişimle örtüşmektedir; ancak yarı deneysel tasarım nedensel çıkarımı sınırlandırmaktadır.

Bu Neden Önemli

Bu araştırma, VR başlıklara gömülü göz takibinin öznel bakış gözleminin yerini kesin ve ölçülebilir verilerle alabileceğini gösterdi. Belki de daha önemlisi, bu verilerin katılımcılarla paylaşılmasının bir geri bildirim döngüsü oluşturduğunu ortaya koydu - bireyler kendi kaçınma örüntülerini nesnel biçimde görebilir ve zaman içindeki ilerlemelerini takip edebilir. Bu yaklaşım, bireylere kendi davranışları hakkında somut bilgi sunarak bireysel özerkliğe saygı göstermekte ve onları kendi hedeflerini belirleyip izleme konusunda güçlendirmektedir.

Sınırlılıklar

Örneklem büyüklüğü her grupta 12 katılımcıyla mütevazı kaldı; çalışma yalnızca üç oturum sürdü, dolayısıyla bakış iyileşmelerinin uzun vadede korunup korunmayacağı belirsizdir. Konuşma senaryosu tek bir avatar içeriyordu; bu çok kişili etkileşimlerin karmaşıklığını yansıtmayabilir. Çalışma, bakış davranışındaki değişimlerin VR ortamı dışındaki gerçek dünya konuşmalarına aktarılıp aktarılmadığını değerlendirmemiştir.