Deze pagina is vertaald uit het Engels. Als iets vreemd leest, schakel dan over naar de Engelse versie. Bekijk in het Engels.

SpreekangstSociale communicatieEcologische validiteit

Kan VR voor SAD typische spanning uitlokken? Bij 21 SAD-volwassenen + 24 niet-angstige controles lokte de VR-spreektaak significante fysiologische + subjectieve spanning boven baseline uit - maar minder dan de in-vivotaak; geen groepsverschillen SAD-versus-controle op fysiologie

Owens ME, Beidel DC · 2015 · Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment · Experimenteel · n = 45 · Volwassenen met SAD (n=21) en niet-angstige controles (n=24) · DOI
Mate van zekerheid: Gemiddelde zekerheid
Hoe dit is beoordeeld

Within-subjects-ontwerp met zowel SAD- (n=21) als niet-angstige controle- (n=24) groepen, allen die zowel VR- als in-vivo-spreektaken voltooiden. Sterke fysiologische metingen (HR, EDA, RSA) naast zelfgerapporteerde spanning. Peer-reviewed in Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment (Springer, gevestigde peer-reviewed klinisch-psychologische locatie). Beperkingen: VR-hardware was tijdperkgepast research-grade (2014-2015), geen hedendaagse consumentenhardware. De nulbevinding op fysiologie tussen SAD- en controlegroepen in VR kan de gedempte VR-respons weerspiegelen in plaats van werkelijke equivalentie tussen groepen - een power-en-paradigma-kanttekening. De realisme-en-validiteitsframing is de bijdrage; werkzaamheidsclaims maken geen deel uit van het ontwerp van deze studie.

Beoordelingen gebruiken een vereenvoudigd vier-niveau-schema (Hoog, Gemiddeld, Laag, Zeer laag), gebaseerd op de GRADE working group. Lees meer over hoe studies worden beoordeeld.

Eenentwintig volwassenen met sociale-angststoornis (SAD) en 24 niet-angstige controles gaven elk een geïmproviseerde toespraak voor een in-vivo (live) publiek EN voor een virtual-realitypubliek. Uitkomsten: hartslag, elektrodermale activiteit, respiratoire sinusaritmie en zelfgerapporteerde spanning, plus beoordelingen van het gevoel van aanwezigheid. Resultaten: VR verhoogde hartslag, elektrodermale activiteit, RSA en subjectieve spanning significant boven baseline - maar minder dan de in-vivotaak. Deelnemers rapporteerden matige aanwezigheid in VR, maar significant minder dan in-vivo. GEEN significante groepsverschillen tussen SAD en controle op fysiologische maten. De studie behandelt het realisme en de validiteit van VR voor klinisch werk bij SAD.

Klinische kernboodschap

Een belangrijke studie over realisme en validiteit waarin VR-spreektaken worden vergeleken met in-vivo-spreektaken bij 21 SAD-volwassenen + 24 controles. VR lokt WEL fysiologische en subjectieve spanning boven baseline uit - een voorwaarde voor klinisch gebruik van VR bij SAD - maar de respons is GEDEMPT vergeleken met in-vivo publiek spreken, en aanwezigheid is matig in plaats van hoog. Cruciaal is dat ER GEEN fysiologische verschillen tussen SAD en controles naar voren kwamen in dit paradigma - een bevinding die de aanname compliceert dat VR in-vivoblootstellingsbeoordeling volledig kan vervangen. Voor clinici die VR gebruiken bij SAD-cliënten is de conclusie dat VR een werkbare maar gedeeltelijke vervanging is voor in-vivoblootstelling - nuttig voor gefaseerde blootstelling en betrokkenheid, minder betrouwbaar voor volledige fysiologische uitlokking.

Belangrijkste bevindingen

  • Within-subjects-ontwerp met 21 SAD-volwassenen + 24 niet-angstige controles; elke deelnemer gaf een geïmproviseerde toespraak voor zowel een in-vivo (live) publiek ALS een VR-publiek
  • VR-taak lokte SIGNIFICANTE toenames uit in hartslag, elektrodermale activiteit, respiratoire sinusaritmie en zelfgerapporteerde spanning BOVEN BASELINE - waarmee wordt bevestigd dat VR-publiek-spreken meetbare arousal genereert
  • VR-taak was MINDER angstopwekkend dan de IN-VIVO-taak op fysiologische + subjectieve maten - in-vivoblootstelling produceert een sterkere respons dan VR-blootstelling bij gematchte taakstructuur
  • Deelnemers rapporteerden MATIGE aanwezigheid in VR - maar significant MINDER dan in-vivo-aanwezigheidsbeoordelingen - gevoel van er-zijn is gedeeltelijk, niet volledig
  • GEEN significante groepsverschillen tussen SAD en controle kwamen naar voren op fysiologische maten in VR - het verwachte patroon (meer arousal bij SAD dan bij controles) werd NIET waargenomen in dit paradigma
  • De dissociatie: VR kan spanning uitlokken op within-subject-niveau (boven baseline), maar discrimineert SAD NIET van niet-angstige controles op fysiologie in dit specifieke ontwerp
  • Pre-2015-tijdperk VR research-grade hardware; hedendaagse consumenten-HMD's kunnen andere aanwezigheid en fysiologische profielen produceren
  • Beidel co-auteur verband: ook co-auteur van Wong Sarver 2014 (haalbaarheid van VR bij kinder-SAD) - dit is het volwassenen-SAD-validiteitswerk van de Beidel-groep

Achtergrond

Tegen 2014-2015 werd VR breed voorgesteld als een klinische blootstellingsmodaliteit voor sociale-angststoornis, maar een belangrijke validiteitsvraag bleef onderbelicht: lokt VR-publiek-spreken werkelijk de fysiologische en subjectieve spanningspatronen uit die SAD in vivo kenmerken? Zonder deze realisme-en-validiteitsbasis zouden claims over het klinische nut van VR voor SAD-beoordeling en -behandeling berusten op aanname in plaats van bewijs.

Wat ze deden en vonden

Within-subjects-ontwerp. 21 SAD-volwassenen + 24 niet-angstige controles gaven elk een geïmproviseerde toespraak voor zowel een in-vivo-publiek als een VR-publiek. Uitkomsten: HR, EDA, RSA, zelfgerapporteerde spanning, gevoel van aanwezigheid.

Waarom het belangrijk is + Beperkingen

VR is een werkbare maar gedeeltelijke vervanging voor in-vivoblootstellingsbeoordeling bij SAD. Nuttig voor gefaseerde blootstelling / opbouwen van betrokkenheid; minder betrouwbaar voor volledige fysiologische uitlokking of voor het onderscheiden van klinische van niet-klinische responders op fysiologie alleen. Beperkingen: tijdperkgepaste research-grade hardware (2014-2015); hedendaagse consumenten-HMD’s kunnen anders zijn; de nulbevinding op SAD-versus-controle kan power en paradigma weerspiegelen in plaats van werkelijke equivalentie.

Implicaties voor de praktijk

Voor clinici die VR gebruiken bij of overwegen voor SAD-cliënten levert deze studie een belangrijke nuance op: VR lokt WEL spanning uit boven baseline (een voorwaarde voor klinisch gebruik), maar de respons is gedempt ten opzichte van in-vivo publiek spreken. VR is een werkbare maar GEDEELTELIJKE vervanging voor in-vivoblootstelling. Voor gefaseerde blootstelling en het opbouwen van betrokkenheid biedt VR een gecontroleerde omgeving met lagere intensiteit die nuttig kan zijn vroeg in een behandelhiërarchie. Voor volledige fysiologische uitlokking (bijv. wanneer het doel is het angstnetwerk maximaal te activeren) blijft in-vivoblootstelling de gouden standaard. Voor PWS met SAD-comorbiditeit pleiten de bevindingen van deze studie voor gemengde VR + in-vivo-protocollen in plaats van VR-only vervanging. De nulbevinding op SAD-versus-controle-fysiologie is het vermelden waard als kanttekening op discriminantvaliditeit: VR onderscheidt klinische van niet-klinische responders mogelijk niet betrouwbaar op fysiologie alleen.

Gerelateerde studies

Sociale communicatieSpreekangstGeneralisatie

VR-blootstelling is even effectief als groepstherapie met in-vivoblootstelling voor publieksprekangst, met blijvende resultaten

In een gerandomiseerde gecontroleerde trial met 97 volwassenen met een sociale-angststoornis waarbij publiek spreken de primaire angst was, was acht sessies VR-blootstelling even effectief als acht sessies manualized in-vivoblootstelling in groepsverband. Beide actieve behandelingen presteerden beter dan de wachtlijst op zelfrapportage en op een gedragsmatige spreektaak, en verbeteringen bleven behouden bij follow-up na 12 maanden.

Anderson PL et al. · 2013 Lees samenvatting
SpreekangstSociale communicatieGeneralisatie

Voorgeregistreerde 3-armige RCT: CBT met VR-exposure overtrof in-vivo exposure op de primaire sociale-angstuitkomst - en was praktischer

Een voorgeregistreerde drie-armige RCT randomiseerde 59 volwassenen met DSM-5 sociale angststoornis naar 14 wekelijkse sessies van CBT met VR-exposure (n=17), CBT met in-vivo exposure (n=22) of wachtlijst (n=20). De vooraf gespecificeerde superioriteitshypothese werd bevestigd: VR-exposure was significant effectiever dan in-vivo exposure op de LSAS-SR primaire uitkomst na behandeling en bij 6 maanden follow-up, en significant minder omslachtig voor therapeuten (SWEAT: 15,24 vs 24,46). Betrouwbare verandering: 76,5% VR, 68,3% in vivo, 30,0% wachtlijst.

Bouchard S et al. · 2017 Lees samenvatting
StotterenEcologische validiteit

VR-sollicitatie: interviewerstijl beïnvloedt stotterfrequentie; %SS in VR correleert sterk met %SS in klinisch SSI-3

Twintig volwassenen die stotteren voltooiden virtuele sollicitatiegesprekken in twee condities (uitdagend en ondersteunend). %SS was significant hoger in de uitdagende conditie. %SS in beide VR-condities correleerde sterk met %SS in een aparte klinische SSI-3 interview-taak (r=.90+). De vergelijking was VR-vs-klinisch-interview, NIET VR-vs-real-world-sollicitatie - de auteurs zijn expliciet dat real-world-vergelijking toekomstig werk was.

Brundage SB et al. · 2006 Lees samenvatting
StotterenEcologische validiteitGeneralisatie

Stotteren en angstreacties in virtueel publiek komen sterk overeen met die bij een live publiek

Een fundamentele studie bij tien volwassenen die stotteren, die aantoont dat de stotterfrequentie tijdens een uitdagend virtueel publiek correleerde op Spearman rho = 0,99 met stotteren tijdens een toespraak voor live publiek, en dat anticipatoire spreekangst en zelfvertrouwen gemeten vóór de virtuele conditie sterk correleerden met dezelfde maten vóór de live conditie (rho = 0,82 respectievelijk 0,88). Het neutrale virtuele publiek correleerde ook met de live conditie, maar minder sterk (rho = 0,82 voor stotterfrequentie).

Brundage SB, Hancock AB · 2015 Lees samenvatting
StotterenSpreekangst

VR-publiek verhoogt subjectieve stress maar niet fysiologische opwinding of stotterfrequentie bij volwassen mannen die stotteren

Tien volwassen mannen die stotteren hielden geïmproviseerde toespraken in een virtueel publiek en in een lege virtuele kamer. Subjectieve distress (SUDS) was significant hoger in de publiekconditie - maar hartslag, huidgeleiding en stotterfrequentie verschilden NIET tussen condities, wat een dissociatie produceerde tussen subjectieve en objectieve distress-markers in deze VR-setting.

Brundage SB et al. · 2016 Lees samenvatting
SpreekangstSociale communicatie

Niet-gerandomiseerde haalbaarheids- en pilotstudie van een eenmalige 90-minuten VRET voor 27 Noorse adolescenten (13-16 jaar) met spreekangst: groot effect (Cohen's d = 1,53) behouden bij follow-up na 3 maanden met goedkope consumenten-VR-hardware

Zevenentwintig Noorse adolescenten van 13-16 jaar met spreekangst ontvingen een eenmalige (90 minuten) VR-blootstellingstherapie-interventie met behulp van een goedkoop consumenten-head-mounted display met op maat gebouwde VR-stimuli die een cultureel en leeftijdsgepast klaslokaal en publiek weergaven. Pre/post- en follow-up-zelfrapportagematen plus hartslagregistratie tijdens de sessie. Lineair gemengd-effectenmodel toonde een GROOT pre-naar-post-effect (Cohen's d = 1,53) op PSA-symptomen, behouden bij follow-up na 1 en 3 maanden. Hartslag nam bescheiden toe tijdens blootstellingstaken. Haalbaarheidsverbeteringen werden tijdens de trial geïtereerd op basis van feedback van adolescenten.

Kahlon S et al. · 2019 Lees samenvatting
SpreekangstSociale communicatie

Drie-arm-RCT (n=60) van zelfstandige VR-blootstellingstherapie versus in-vivoblootstelling versus wachtlijst voor sociale-angststoornis: in-vivoblootstelling was superieur aan VRET op meerdere secundaire uitkomsten - het tegenovergestelde patroon van Bouchard 2017

Zestig deelnemers met de diagnose sociale-angststoornis werden willekeurig toegewezen aan individuele virtual-reality-blootstellingstherapie (VRET), individuele in-vivo-blootstellingstherapie (iVET) of een wachtlijstcontrole. Beide behandelingen verbeterden sociale-angstsymptomen, spreekduur, waargenomen stress en overtuigingen over vermijdende persoonlijkheidsstoornis vergeleken met wachtlijst. iVET (maar NIET VRET) verbeterde echter ook angst voor negatieve evaluatie, spreekprestaties, algemene angst, depressie en kwaliteit van leven. iVET was superieur aan VRET op sociale-angstsymptomen na de behandeling en bij follow-up en op overtuigingen over vermijdende-PS bij follow-up. Bij follow-up bleven bijna alle verbeteringen significant voor iVET; voor VRET hield alleen het effect op waargenomen stress stand.

Kampmann IL et al. · 2016 Lees samenvatting
SpreekangstGeneralisatie

VR-blootstelling is gelijk aan traditionele CGT bij angst voor spreken in het openbaar, met minder uitval

In een RCT met 88 personen produceerde VR-gebaseerde cognitieve gedragstherapie voor angst voor spreken in het openbaar verminderingen in angst die gelijkwaardig waren aan traditionele CGT en significant groter dan de wachtlijst, met opvallend minder deelnemers die uit de VR-arm afhaakten.

Wallach HS et al. · 2009 Lees samenvatting
SpreekangstSociale communicatie

Haalbaarheid- en acceptabiliteitsstudie van virtuele omgevingen voor de behandeling van sociale-angststoornis bij kinderen - fundamenteel vroeg-kindertijd VRET bewijs geciteerd als anker door Delangle 2026 en Moïse-Richard 2021

Een haalbaarheid- en acceptabiliteitsstudie van virtuele omgevingen voor de behandeling van sociale-angststoornis bij kinderen, gepubliceerd in het Journal of Clinical Child and Adolescent Psychology speciale sectie over Technologie en Geestelijke Gezondheid van Kinderen. Het werk onderzoekt of VR-blootstellingsomgevingen tolereerbaar, acceptabel en klinisch bruikbaar zijn bij kinderen met SAS - de ontwikkelingsfase voor de adolescentenpopulatie bestudeerd door Parrish 2016 en voor de volwassen VRET-literatuur verankerd door Anderson, Bouchard en Wallach. Fundamenteel bewijs vaak geciteerd als het pediatrisch-VRET anker in vervolg stotter+VR werk (Delangle 2026, Moïse-Richard 2021).

Wong Sarver N et al. · 2014 Lees samenvatting

Citeer deze studie

Als u naar deze studie verwijst in uw werk, zijn dit de canonieke citatieformaten:

APA 7th
Owens, M. E., & Beidel, D. C. (2015). Can Virtual Reality Effectively Elicit Distress Associated with Social Anxiety Disorder?. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment. https://doi.org/10.1007/s10862-014-9454-x.
AMA 11th
Owens ME, Beidel DC. Can Virtual Reality Effectively Elicit Distress Associated with Social Anxiety Disorder?. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment. 2015. doi:10.1007/s10862-014-9454-x.
BibTeX
@article{owens2015,
  author = {Owens, M. E. and Beidel, D. C.},
  title = {Can Virtual Reality Effectively Elicit Distress Associated with Social Anxiety Disorder?},
  journal = {Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment},
  year = {2015},
  doi = {10.1007/s10862-014-9454-x},
  url = {https://withvr.app/nl/evidence/studies/owens-2015}
}
RIS
TY  - JOUR
AU  - Owens, M. E.
AU  - Beidel, D. C.
TI  - Can Virtual Reality Effectively Elicit Distress Associated with Social Anxiety Disorder?
JO  - Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment
PY  - 2015
DO  - 10.1007/s10862-014-9454-x
UR  - https://withvr.app/nl/evidence/studies/owens-2015
ER  -

Kent u onderzoek dat in deze hub thuishoort? Als een relevante peer-reviewed studie hier niet vermeld staat, stuur de referentie naar hello@withvr.app. De hub wordt actueel gehouden naarmate de literatuur groeit.

Financiering & onafhankelijkheid

Affiliaties: eerste auteurs Owens en Beidel aan University of Central Florida (Beidel is een gevestigd SAD/angst-onderzoeker en co-auteur van Wong Sarver 2014). Specifieke financieringsbronnen gerapporteerd in het gepubliceerde artikel. Peer-reviewed in Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment (Springer). Geen betrokkenheid van withVR BV. Samenvatting onafhankelijk voorbereid door withVR. Het gebruikte VR-systeem was een tijdperkgepaste onderzoeksconfiguratie, GEEN Therapy withVR of Research withVR.

Laatst beoordeeld: 2026-05-17 Volgende beoordeling gepland: 2027-05-17 Beoordeeld door: Gareth Walkom