Deze pagina is vertaald uit het Engels. Als iets vreemd leest, schakel dan over naar de Engelse versie. Bekijk in het Engels.
In een VR-café voorspelde sociale angst - niet de aandachtsfocus - minder stabiele spraak bij volwassenen die stotteren
Hoe dit is beoordeeld
Eén kleine steekproef van één onderzoekslocatie (17 volwassenen die stotteren, 23 controles) met een correlationeel/voorspellend ontwerp - het toont dus verbanden, geen oorzaak. Verscheidene angst- en aandachtsvragenlijsten waren nieuw opgesteld en, zoals de auteurs opmerken, nog niet op betrouwbaarheid getest. Compenserende factoren: de within-subject stressmanipulatie werd fysiologisch gevalideerd (de huidgeleiding steeg significant van de scène met lage naar die met hoge stress), de analyse en aannames worden transparant gerapporteerd, en het is door de NIH gefinancierd, peer-reviewed werk. Consistent beoordeeld met andere kleine losstaande studies in de Hub - richtinggevend informatief in plaats van definitief.
Beoordelingen gebruiken een vereenvoudigd vier-niveau-schema (Hoog, Gemiddeld, Laag, Zeer laag), gebaseerd op de GRADE working group. Lees meer over hoe studies worden beoordeeld.
In een café dat voor de studie op maat werd gebouwd met withVR software voorspelde een hogere sociale angst - maar niet waar iemand zijn aandacht op richtte - variabelere lipbewegingen bij volwassenen die stotteren en onder sociale druk spreken. Zeventien volwassenen die stotteren en 23 die dat niet doen herhaalden zinnen in een virtueel café met lage en met hoge stress; de scène met hoge stress verhoogde bij iedereen betrouwbaar de fysiologische arousal, en in de stottergroep voorspelden zowel de zelfgerapporteerde angst als de stijging in huidgeleiding een grotere articulatorische variabiliteit, terwijl de zelfgerapporteerde aandachtsfocus dat niet deed.
Een kleine, correlationele studie die aangeeft dat sociale angst - meer dan waar sprekers hun aandacht op richten - datgene is wat de spraakbeweging destabiliseert bij volwassenen die stotteren onder sociale stress, en dat een op maat gebouwde virtuele sociale scène die stress betrouwbaar en gecontroleerd in het lab kan opwekken.
Belangrijkste bevindingen
- Een hogere sociale angst - zowel zelfgerapporteerd als aangetoond door een stijging in huidgeleiding - voorspelde variabelere lipbewegingen bij volwassenen die stotteren onder sociale stress
- Waar sprekers hun aandacht op richtten (zichzelf vs. de luisteraar) voorspelde in geen van beide groepen significant de stabiliteit van de spraakbeweging
- Volwassenen die stotteren vertoonden een variabelere articulatie dan controles; de bewegingsduur verschilde niet tussen de groepen
- Het op maat gebouwde VR-café verhoogde in beide groepen betrouwbaar de fysiologische stress van de scène met lage naar die met hoge druk, wat het bevestigt als een werkend sociale-stressparadigma
- Bij niet-stotterende volwassenen voorspelde noch angst noch aandacht de articulatorische variabiliteit
Achtergrond
Sociale angst komt veel voor bij volwassenen die stotteren - veel vaker dan in de algemene bevolking - en neemt vaak toe in situaties waarin iemand zich beoordeeld voelt. Een aparte onderzoekslijn laat zien dat verhoogde emotie de fijne motorische controle van spraak kan destabiliseren. Deze studie bevond zich op het snijvlak van die twee ideeën en stelde een specifieke vraag: wanneer een volwassene die stottert onder sociale druk spreekt, wat maakt zijn spraak dan werkelijk minder stabiel - de angst zelf, of een verschuiving in waar zijn aandacht op gericht is?
Dit onderscheid is klinisch van belang. Als angst de aanjager is, moet de therapie zich op de angst richten. Als de aandachtsfocus de aanjager is, zou de therapie sprekers juist kunnen begeleiden in waar ze hun aandacht op richten tijdens het spreken.
Wat de onderzoekers deden
Zeventien volwassenen die stotteren en 23 die dat niet doen (leeftijd 18 tot 45, met een breed spectrum aan niveaus van sociale angst) herhaalden twee zinnen in een virtual-reality-café, bekeken via een HP Reverb G2 Omnicept-headset. Het café was een op maat gebouwde omgeving, gemaakt voor de studie met withVR software; hetzelfde café is een van de situaties in Therapy withVR.
Iedereen sprak in twee condities. In de scène met lage stress zaten zij met één vriendelijke avatar. In de scène met hoge stress stonden zij tegenover een tafel met negen avatars - sommige glimlachend en knikkend, sommige fronsend en met hun vingers trommelend, sommige neutraal - in een rumoerig café. Terwijl zij spraken, registreerden de onderzoekers de huidgeleiding (een fysiologische stressmarker), de lip- en kaakbewegingen (via 3D-bewegingsregistratie) en, achteraf, de zelfgerapporteerde angst en waar de persoon zijn aandacht op had gericht. Cruciaal, en anders dan in het eerdere werk van de auteurs, kregen de deelnemers niet te horen waar zij hun aandacht op moesten richten - dat werd aan de natuurlijke gang van zaken overgelaten.
Het team gebruikte vervolgens regressie om te testen welke van deze factoren twee maten van spraakmotorische controle voorspelden: hoe lang de beweging duurde en hoe variabel de lipbeweging was van de ene herhaling op de andere.
Wat ze vonden
Het café met hoge stress deed zijn werk: de huidgeleiding steeg in beide groepen significant van de scène met lage naar die met hoge stress, wat bevestigde dat de omgeving betrouwbaar sociale stress opwekte.
Bij de volwassenen die stotteren voorspelde een hogere sociale angst - vastgesteld zowel via zelfrapportage als via de stijging in huidgeleiding - significant een variabelere lipbeweging. Waar de spreker zijn aandacht op richtte deed dat niet. De bewegingsduur werd door geen enkele factor voorspeld. Volwassenen die stotteren waren over het geheel genomen variabeler dan de controlegroep, maar de twee groepen verschilden niet in hoe lang hun bewegingen duurden. In de niet-stotterende groep voorspelde noch angst noch aandacht de articulatorische variabiliteit.
Kortom: voor volwassenen die stotteren en onder sociale druk spreken, was het de angst - niet de aandachtsfocus - die samenhing met minder stabiele spraakbeweging.
Waarom dit ertoe doet
Voor clinici is de praktische boodschap dat het verlagen van sociale angst mogelijk een directere route is naar stabielere spraak onder druk dan het begeleiden van een spreker in waar hij zijn aandacht plaatst. Dat ondersteunt therapiebenaderingen - vermijdingsreductie, acceptance and commitment therapy, mindfulness - die inwerken op de angst en vermijding rondom het spreken in plaats van op de articulatie alleen.
Voor het bredere veld is de studie ook een demonstratie van VR als onderzoeksinstrument. Een op maat gebouwd virtueel café was in staat om gefaseerde, herhaalbare sociale stress op te wekken - meetbaar in de fysiologie van de deelnemers - terwijl hoogprecieze bewegingsregistratie hun spraak vastlegde. Die combinatie is moeilijk te bereiken met een echt publiek, waar de “dosis” sociale druk niet van de ene naar de andere persoon gestandaardiseerd kan worden. Het laat zien hoe withVR software functioneert als een bestuurbare stimulus voor strak geïnstrumenteerde spraakmotorische experimenten.
Beperkingen
Dit was een kleine studie van één onderzoekslocatie (17 volwassenen die stotteren) en de centrale bevinding is correlationeel - ze koppelt sociale angst aan articulatorische variabiliteit, maar kan niet bewijzen dat het een het ander veroorzaakt. Verscheidene van de angst- en aandachtsvragenlijsten werden voor de studie opgesteld en hebben, zoals de auteurs erkennen, nog geen betrouwbaarheidstoetsing ondergaan; de aandachtsmaat kan bovendien een plafond hebben bereikt. De spreektaak - het herhalen van vaste zinnen - vangt niet de eisen van alledaagse conversatie, en de meeste deelnemers stotterden in de milde range, waardoor de steekproef mogelijk niet het volledige spectrum vertegenwoordigt. Zoals bij alle labstudies van sociale stress bereikt een virtueel publiek misschien niet de intensiteit van een echt publiek, al ruilt het een deel van die intensiteit in voor consistentie en experimentele controle.
Implicaties voor de praktijk
De bevindingen ondersteunen het prioriteren van strategieën die de sociale angst verlagen - zoals vermijdingsreductie, acceptatie en mindfulness-benaderingen - als route naar stabielere spraak onder druk, in plaats van sprekers aan te sturen om hun eigen articulatie te monitoren. Gefaseerde, bestuurbare sociale VR-situaties, van één vriendelijke luisteraar tot een gemengd, reactief publiek, bieden een manier om spreken onder gemeten, herhaalbare sociale stress te oefenen en om angstmanagementvaardigheden in context te trainen.
Implicaties voor onderzoek
Toont aan dat een op maat gebouwde sociale VR-omgeving gefaseerde, reproduceerbare sociaal-evaluatieve stress kan opwekken naast gelijktijdige kinematische (lip-/kaakbewegingsregistratie) en fysiologische (huidgeleiding) meting - een praktisch paradigma voor spraakmotorisch en sociale-angstonderzoek. Replicatie met grotere steekproeven, alledaagse (niet-herhalende) spraak en op betrouwbaarheid geteste aandachtsmaten is de duidelijke volgende stap.
Hoe dit aansluit op Therapy withVR
De bovenstaande studie is onafhankelijk onderzoek en spreekt geen oordeel uit over enig product. De onderstaande opmerkingen zijn commentaar van withVR over hoe de thema's in dit onderzoek aansluiten bij functies van Therapy withVR. De onderzoeksresultaten zijn geen claims over Therapy withVR.
Gefaseerde sociale situaties (café en publiek)
De studie schaalde de sociale druk op van één vriendelijke luisteraar tot een reactief publiek van negen personen in een rumoerig café. Therapy withVR is rond hetzelfde idee opgebouwd - een cliënt beginnen in een situatie met lage druk en de belasting geleidelijk verhogen naarmate zijn zelfvertrouwen groeit.
Avatars met uiteenlopende reacties
De scène met hoge stress gebruikte avatars die positieve, negatieve en neutrale reacties toonden om sociaal-evaluatieve druk te creëren - een manier om cliënten in een veilige, herhaalbare setting bloot te stellen aan realistische, soms ongemakkelijke luisteraarreacties.
Citeer deze studie
Als u naar deze studie verwijst in uw werk, zijn dit de canonieke citatieformaten:
@article{bauerly2026,
author = {Bauerly, K. R. and Mefferd, A.},
title = {The role of social anxiety and attentional focus in a virtual reality environment on articulatory control in adults who stutter},
journal = {Journal of Fluency Disorders},
year = {2026},
doi = {10.1016/j.jfludis.2026.106236},
url = {https://withvr.app/nl/evidence/studies/bauerly-2026}
}TY - JOUR
AU - Bauerly, K. R.
AU - Mefferd, A.
TI - The role of social anxiety and attentional focus in a virtual reality environment on articulatory control in adults who stutter
JO - Journal of Fluency Disorders
PY - 2026
DO - 10.1016/j.jfludis.2026.106236
UR - https://withvr.app/nl/evidence/studies/bauerly-2026
ER - Kent u onderzoek dat in deze hub thuishoort? Als een relevante peer-reviewed studie hier niet vermeld staat, stuur de referentie naar hello@withvr.app. De hub wordt actueel gehouden naarmate de literatuur groeit.
Financiering & onafhankelijkheid
Deze studie maakte gebruik van een virtual-reality-omgeving op maat, gebouwd voor de onderzoekers met withVR software. Het onderzoek zelf werd onafhankelijk ontworpen, uitgevoerd, geanalyseerd en geschreven door Bauerly en Mefferd en werd ondersteund door een verkennende subsidie van de Amerikaanse National Institutes of Health (R21CC020013); withVR heeft de studie niet gefinancierd, geschreven of het ontwerp, de analyse of de bevindingen beïnvloed. De auteurs verklaren geen belangenconflict te hebben - raadpleeg de publicatie voor hun eigen verklaringen.