Deze pagina is vertaald uit het Engels. Als iets vreemd leest, schakel dan over naar de Engelse versie. Bekijk in het Engels.
Het adaptatie-effect bij stotteren is sterker in VR dan in omgevingen in de echte wereld
Hoe dit is beoordeeld
Quasi-experimenteel design (n=24) zonder randomisatie. Bevindingen zijn suggestief en informatief voor hypothesegeneratie.
Beoordelingen gebruiken een vereenvoudigd vier-niveau-schema (Hoog, Gemiddeld, Laag, Zeer laag), gebaseerd op de GRADE working group. Lees meer over hoe studies worden beoordeeld.
Deze studie onderzocht of mensen die stotteren de verwachte afname in stotteren laten zien bij herhaald lezen in VR in vergelijking met de echte wereld. Vierentwintig volwassenen voltooiden taken in beide omgevingen, en het adaptatie-effect was zelfs sterker in VR.
Een quasi-experimentele studie die suggereert dat VR-gebaseerde spreekpraktijk in de Arabische taal haalbaar kan zijn voor volwassenen die stotteren, waarbij effectschattingen beperkt worden door het niet-gerandomiseerde design.
Belangrijkste bevindingen
- De ernst van stotteren nam af bij opeenvolgende pogingen in zowel echte als virtuele omgevingen
- De afname in stotteren was sterker in de VR-omgeving voor zowel lezen als spontane spraak
- In VR was er geen significant verschil in stotterernst tussen lees- en spontane spraaktaken
- Interbeoordelaarsbetrouwbaarheid was uitstekend (Cronbachs alfa = 0,98 echt, 0,99 virtueel)
Achtergrond
Wanneer mensen die stotteren dezelfde passage meerdere keren achter elkaar lezen, neemt hun stotteren doorgaans af bij elke lezing. Dit goed gedocumenteerde fenomeen, bekend als het adaptatie-effect, is een fundamenteel onderdeel van hoe spraakvloeiendheid wordt begrepen en beoordeeld. Het was echter onduidelijk of hetzelfde patroon zich zou voordoen in virtuele realiteit, of dat de nieuwigheid en immersieve kwaliteiten van VR dit zouden verstoren.
Wat de onderzoekers deden
Vierentwintig Arabisch sprekende volwassenen die stotteren (15 mannen / 9 vrouwen, leeftijd 19-33, gemiddeld 24,8, SD 4,07, alle moedertaalsprekers Saudi-Arabisch) voltooiden herhaalde lees- en spontane spraaktaken in twee settings: een standaard ruimte in de echte wereld en een VR-omgeving. De stotterernst liep uiteen van zeer mild tot zeer ernstig op de Stuttering Severity Instrument-4 (SSI-4). Eén onderzoeker analyseerde de opnames (het paper vermeldt in de beperkingensectie expliciet: “data werden onderzocht door een enkele onderzoeker”). In het paper wordt een Cronbachs alfa van 0,98-0,99 gerapporteerd, hoewel dit interne-consistentiegetal in spanning staat met gegevensverzameling door een enkele beoordelaar - een tegenstrijdigheid die het paper zelf niet oplost.
Wat ze vonden
De stotterernst nam af bij opeenvolgende pogingen in beide settings, wat bevestigt dat het adaptatie-effect optreedt in VR net als in het echte leven. Verrassend genoeg was de afname zelfs sterker in de VR-omgeving. Een andere opmerkelijke bevinding was dat in VR de stotterernst tijdens spontane spraak niet significant verschilde van stotteren tijdens lezen - een verschil dat doorgaans wél bestaat bij beoordelingen in de echte wereld. De interbeoordelaarsbetrouwbaarheid was uitstekend in beide condities.
Waarom dit belangrijk is
Het sterkere adaptatie-effect in VR suggereert dat virtuele omgevingen condities kunnen creëren die mensen die stotteren helpen sneller in hun spraak te komen. De verkleining van het verschil tussen lezen en spontane spraak is bijzonder interessant, omdat het impliceert dat VR de overgang van gestructureerde naar ongestructureerde spreektaken zou kunnen vergemakkelijken. Clinici zouden deze eigenschap kunnen benutten bij het helpen van mensen om van gecontroleerde oefening naar meer naturalistische communicatie te bewegen.
Beperkingen
De studie gebruikte een eensessie-design, zodat onduidelijk is of het sterkere VR-adaptatie-effect zou aanhouden bij meerdere bezoeken. Alle deelnemers waren Arabisch sprekende volwassenen, wat de generaliseerbaarheid naar andere talen en leeftijdsgroepen beperkt. De studie onderzocht ook niet waarom VR een sterker effect produceerde, waardoor het onderliggende mechanisme open blijft voor toekomstig onderzoek.
Implicaties voor de praktijk
VR-omgevingen kunnen een sterker adaptatie-effect produceren, waardoor ze strategisch nuttig zijn tijdens generalisatiefasen. VR leek het moeilijkheidsverschil tussen lezen en spontane spraak te verminderen.
Citeer deze studie
Als u naar deze studie verwijst in uw werk, zijn dit de canonieke citatieformaten:
@article{almudhi2021,
author = {Almudhi, A.},
title = {Evaluating adaptation effect in real versus virtual reality environments with people who stutter},
journal = {Expert Review of Medical Devices},
year = {2021},
doi = {10.1080/17434440.2021.1894124},
url = {https://withvr.app/nl/evidence/studies/almudhi-2021}
}TY - JOUR
AU - Almudhi, A.
TI - Evaluating adaptation effect in real versus virtual reality environments with people who stutter
JO - Expert Review of Medical Devices
PY - 2021
DO - 10.1080/17434440.2021.1894124
UR - https://withvr.app/nl/evidence/studies/almudhi-2021
ER - Kent u onderzoek dat in deze hub thuishoort? Als een relevante peer-reviewed studie hier niet vermeld staat, stuur de referentie naar hello@withvr.app. De hub wordt actueel gehouden naarmate de literatuur groeit.
Financiering & onafhankelijkheid
King Khalid University Deanship of Scientific Research, subsidie GRP 204-41. Geen betrokkenheid van withVR BV bij financiering, studieontwerp of auteurschap. Samenvatting onafhankelijk voorbereid door withVR aan de hand van het gepubliceerde artikel.